Benjero
Sinds 1997 fokken de broers Bernard en Jean Mekelenkamp met Shire's.
Onze stalnaam is vanaf die tijd Benjero Shire Horses
Wij hebben het streven om een Shire te fokken met power en met machtige uitstraling.
Alleen uitstraling is niet voldoende. Wij letten er vooral op dat de paarden waarmee wij fokken een goede werklust hebben. Dus een lekker vlot paard, die goed voorwaards is. In ons fokkerij beleid laten we ons dus niet leiden door mode grillen, maar houden vast aan de oude principe's.
Met deze web site willen wij u een indruk geven van dit prachtige paarden ras.
Mocht u nog meer willen weten over Shire's dan kan u ons even een e mail sturen en of bellen voor een afspraak.
'Gentle Giants', oftewel 'Vriendelijke Reuzen', zo noemt men de Shires in Engeland. Een hele toepasselijke bijnaam. Ze zijn rustig, braaf en een schofthoogte van 1.90 is geen uitzondering. Er zijn er zelfs die groter zijn!
Geschiedenis
Het Shire-ras vindt zijn oorsprong in de de middeleeuwen, in de tijd van de ridders. De metalen bepantsering van die stoere vechtersbazen woog natuurlijk nogal wat. Tel de kilo's van de beschermende platen die de paarden zelf moesten dragen er nog eens bij op en je komt op een gewicht waar elk lichter gebouwd paard onder zou bezwijken! Er was toentertijd dus vraag naar een groot, sterk ras. 'The English Black' voldeed precies aan de eisen; hij was groot, sterk en in staat om met ridder en uitrusting op de vijand in te galopperen.
Uit de naam af te leiden waren deze paarden ook helemaal zwart. In de gebieden waar met deze paarden verder werd gefokt, veranderde men de naam. Men noemde het ras "de Shire", naar de ridders uit de graafschappen Linconshire, Leicestereshire, Stafordshire en Derbyshire. Toen het geweer uitgevonden werd, veranderde de manier van oorlogvoering. De ridders raakten uit de tijd en dus ook de ridderpaarden.
De Shires kregen een andere rol: Ze werden als trekpaarden o.a. ingezet in de landbouw. Tijdens de industriele revolutie kon men hun superkracht goed gebruiken. Zij trokken toen zware karren en trekschuiten. Daarbij volgden de paarden de zogenaamde jaagpaden, die langs de rivieren en kanalen liepen. In de bosbouw bleken het hele goede slepers te zijn. Maar de stoomlocomotief maakte een eind aan de zware taak van de Shire in de industrie. Ook in de landbouw werd de taak van de paardenkrachten vervangen door machines. Het aantal Shires nam sterk af. Het is een aantal Engelse fokkers gelukt het ras in stand te houden. Er was intussen in Engeland ook een vereniging voor de Shires opgericht; The Shire Horse Society. Het aantal Shires nam weer toe en worden zij nu weer ingezet in aanspanningen, fokkerij en recreatie.
Raskenmerken
Shires komen voor in de kleuren zwart, donkerbruin, bruin en schimmel, de kleur roan is alleen toegestaan bij merries en ruinen, vos is niet toegestaan. Het ideaalbeeld van de Shire is zwart met vier witte sokken. Het haar van de sokken voelt zacht en zijdeachtig. De hoogte van een shire-merrie moet minimaal 1.60 zijn, voor ruinen en hengsten minimaal 1.65. Het gewicht van een Shire ligt tussen de 750 en 1000 kilo.
Geschiedenis
Het Shire-ras vindt zijn oorsprong in de de middeleeuwen, in de tijd van de ridders. De metalen bepantsering van die stoere vechtersbazen woog natuurlijk nogal wat. Tel de kilo's van de beschermende platen die de paarden zelf moesten dragen er nog eens bij op en je komt op een gewicht waar elk lichter gebouwd paard onder zou bezwijken! Er was toentertijd dus vraag naar een groot, sterk ras. 'The English Black' voldeed precies aan de eisen; hij was groot, sterk en in staat om met ridder en uitrusting op de vijand in te galopperen.
Uit de naam af te leiden waren deze paarden ook helemaal zwart. In de gebieden waar met deze paarden verder werd gefokt, veranderde men de naam. Men noemde het ras "de Shire", naar de ridders uit de graafschappen Linconshire, Leicestereshire, Stafordshire en Derbyshire. Toen het geweer uitgevonden werd, veranderde de manier van oorlogvoering. De ridders raakten uit de tijd en dus ook de ridderpaarden.
De Shires kregen een andere rol: Ze werden als trekpaarden o.a. ingezet in de landbouw. Tijdens de industriele revolutie kon men hun superkracht goed gebruiken. Zij trokken toen zware karren en trekschuiten. Daarbij volgden de paarden de zogenaamde jaagpaden, die langs de rivieren en kanalen liepen. In de bosbouw bleken het hele goede slepers te zijn. Maar de stoomlocomotief maakte een eind aan de zware taak van de Shire in de industrie. Ook in de landbouw werd de taak van de paardenkrachten vervangen door machines. Het aantal Shires nam sterk af. Het is een aantal Engelse fokkers gelukt het ras in stand te houden. Er was intussen in Engeland ook een vereniging voor de Shires opgericht; The Shire Horse Society. Het aantal Shires nam weer toe en worden zij nu weer ingezet in aanspanningen, fokkerij en recreatie.
Raskenmerken
Shires komen voor in de kleuren zwart, donkerbruin, bruin en schimmel, de kleur roan is alleen toegestaan bij merries en ruinen, vos is niet toegestaan. Het ideaalbeeld van de Shire is zwart met vier witte sokken. Het haar van de sokken voelt zacht en zijdeachtig. De hoogte van een shire-merrie moet minimaal 1.60 zijn, voor ruinen en hengsten minimaal 1.65. Het gewicht van een Shire ligt tussen de 750 en 1000 kilo.
Benjero Shire Horses | Provinciale weg noord 68 | 4268 EC Almkerk | +31(0)6-53687566 | J.Mekelenkamp@benjero.nl